Rekabetçi iş dünyasında birçok marka yenilikçi stratejilerle öne çıkmaya çalışıyor.Ortak markalaşma bu çözümlerden biri olarak ortaya çıkıyor, şirketler arasında ortak bir ürün veya hizmet sunmak için ortaklıkları teşvik ediyor. Ancak bu stratejinin her zaman fayda sağlayıp sağlamadığını veya ilgili markalar için risk oluşturup oluşturamayacağını analiz etmek ve anlamak gerekiyor.
Visual Objects tarafından yapılan ankete göre, tüketicilerin 71% ortak markalaşma ve şirketler arasındaki bu tür ortaklığı onaylamak için çekilmektedir.Ayrıca, bu strateji katkıda bulunabilir ve marka katılımını artırmak ve aynı zamanda rakiplerinden kendilerini ayırt etmek için yardımcı olabilir.
Ortak markalaşma güçlü bir araçtır ancak dikkatli kullanılması gerekir.Tüketiciye değer katmak için iki markaya katılma fikri ortaklar arasında sinerji oluştuğunda avantajlı olabilir.Cimed'in dudak nemlendiricilerinin markası Carmed ve Fini gibi ortaklıklar örnek gösterilebilecek bir örnektir.Bu işbirliği Carmed'in gelirlerinde önemli bir artışla sonuçlandı.2023 yılında açıklanan verilere göre Cimed, Carmed ürünlerinin satışıyla 400 milyon R$ ciro kaydetti ve bu da bir önceki yıla göre 1.566%'lik bir büyümeyi temsil ediyor.24T.
Alıntı yapılabilecek bir başka örnek, Burger King ile etkileyici Mari Maria arasındaki ortaklığa atıfta bulunuyor ve bu da fast-food menüsünün lezzetlerinden ilham alan özel bir parlaklık serisinin piyasaya sürülmesiyle sonuçlanıyor. Bu ortaklığın arkasındaki ana fikir, tüketicilere benzersiz bir deneyim sunmak ve halkla bağlantı kurmanın yeni yollarını keşfetmek, ayrıca Mari Maria Makyaj markasının uluslararası pazardaki varlığını potansiyel olarak genişletmek, Burger King'in küresel kapsamını keşfetmekti.
Ancak her işbirliği başarı ile sonuçlanmaz ve riskler burada ortaya çıkar.Öncelikle ilgili markaların kimliği uyumlu hale getirilmelidir. Bu olmadığında ortaklık zorlayıcı ve hatta zararlı görünebilir. Kötü planlanmış ortak markalaşmanın açık bir örneği, çevre sorunları nedeniyle güçlü bir kamuoyu reddiyle karşı karşıya kalan Shell ve LEGO arasındaki işbirliğiydi. Bu uyumsuzluk imaj krizleri yaratabilir ve sadık tüketicileri uzaklaştırabilir.
Ayrıca bir markanın diğerinden daha fazla fayda sağlama riski de var.Bir ortaklık iyi dengelenmezse, bir şirket güçlenmiş olarak ayrılabilirken, diğer küçük işbirliği faydalarından faydalanır.Bu da ilgili kişiler arasında iç çatışmalar ve hoşnutsuzluk yaratabilir.Bir diğer dikkat noktası ise ortaklığa aşırı bağımlılıktır.Bazı markalar bir ortakla o kadar ilişkilendirilebilir ki, ilişki sona ererse halkın şirket algısı olumsuz etkilenebilir. Bu, kendilerine ait bir kimliği korumanın ve bir pazarlama stratejisi olarak yalnızca ortak markalaşmaya güvenmemenin önemini vurgulamaktadır.
Dahası, genellikle büyük markalar arasında başarılı bir strateji olarak kutlanan ortak markalaşma, kolayca pazarda özel bir araç haline gelebilir.Devler arasındaki ortaklıklar, hakimiyetlerini daha da pekiştirerek, daha küçük şirketleri bu uygulamanın marjında bırakır. Ancak, daha küçük markalar, nişleri içindeki tamamlayıcı işletmelerle stratejik ittifaklar arayarak, özgün değerleri ve yenilikçi önerileri keşfederek bu engeli aşabilir. Daha büyük oyuncuların onaylanmasına güvenmek yerine, küçük ve orta ölçekli şirketler arasındaki iyi planlanmış ortaklıklar, halkla alaka ve güçlü bir ortak kimliğin inşası tarafından yönlendirilmeleri koşuluyla gerçek etki yaratabilir.
Son olarak, stratejik planlama ve dikkatli risk analizi ile ortak markalaşma benimsenmelidir.İyi uygulandığında, yenilik üretmek, pazarları genişletmek ve markaları güçlendirmek için mükemmel bir yol olabilir.Ancak, uygun bir uyum olmadan, ayaktan bir atış haline gelebilir.Bu stratejiye bahis yapmadan önce, markalar arasındaki uyumluluğu değerlendirmek ve faydaların karşılıklı olmasını sağlamak esastır.Sonuçta strateji, tüketici için özgün ve ilgili bir ortaklık kurmaya bağlıdır.
