Dijital güvenliğin artık sadece bir kuruluşun sağlığının aynası olmak için teknik bir bileşen olmadığı bir zamanda yaşıyoruz Hiper bağlantılı bir dünyada, her cihaz, kimlik ve uygulama potansiyel bir ağ geçidini temsil ediyor Böylece güvenlik göstergelerini anlamak, uyarıları izlemekten daha fazlasıdır: sürekli mutasyon içinde olan bir ekosistemin yaşamsal belirtilerini yorumlamaktır.
Şirketler yenilik ve hız konusunda ilerlerken siber suçlar da aynı ölçüde gelişerek bilinen güvenlik açıklarından yararlanıyor ve kimlikleri silaha dönüştürüyor. Tahminler, başarılı izinsiz girişlerin çoğunun kötü yönetilen kimlik bilgilerinin veya ayrıcalıkların kötüye kullanılmasından kaynaklandığını gösteriyor. Buna ek olarak, kritik düzeltmelerin uygulanmasındaki gecikme ve tedarik zinciri saldırıları ile dosya dışı tekniklerdeki artış (bellekte hareket eden ve geleneksel çözümlerden kaçanlar. Sonuç, tepki süresinin başarıyı veya çöküşü tanımladığı görünmez bir savaş alanıdır.
Bu senaryoda, ortalama algılama süresi (MTTD) ve ortalama yanıt süresi (MTTR) gibi güvenlik performansı göstergeleri, organizasyonel dayanıklılığın pusulaları haline geldi.Günlerin MTTD'si hesaplanamaz mali ve itibar hasarı anlamına gelebilirken, hızlı yanıt, etkisinden önce bir krizi içerebilir. Yanlış pozitif oranı, yama uyumluluğu, bütünlük gibi ölçümler uç noktalar ve kimlik maruziyeti zaten dijital hayatta kalmanın parametreleri olarak görülüyor. Ancak zorluk sadece ölçümde değil, bağlama dayalı olarak yorumlama ve hareket etmede de var.
Yeni nesil siber güvenlik tam olarak aralarındaki birlikten doğar küresel istihbarat ve yerel orkestrasyon. davranışsal analitik ve makine öğrenimi tabanlı platformlar, potansiyel saldırıları tahmin etmek için günlük trilyonlarca sinyali işleyerek kalıpları, taktikleri ve anormallikleri ilişkilendirir. Bu yaklaşım, reaktif bir süreçten tehdit tespitini, şüpheli davranışı gerçek bir olaya dönüşmeden önce tanımlayabilen tahmine dayalı bir uygulamaya dönüştürür.
Aynı zamanda bilişsel destek araçları, karmaşık verilerin anlaşılmasını basitleştirerek ve kritik kararları hızlandırarak analistlerin performansında devrim yarattı. Haftalar yerine yanıtlar dakikalar içinde formüle edilebilir ve bu da bir tehdidin tanınması ile tehditlerin uygulanması arasındaki süreyi önemli ölçüde azaltır. düzeltici bir eylem.
Ancak izole istihbarat yeterli değildir Modern savunma gerektirir teknoloji, strateji ve uygulama arasındaki entegrasyon. yeni güvenlik düzenleme yaklaşımları, geniş veri hacmi ile kuruluşların operasyonel gerçekliği arasında köprü görevi görür. Dağınık uyarıları koordineli politikalara, otomatik akışlara ve bağlamsallaştırılmış yanıtlara dönüştürerek güvenlik ortamının proaktif, iş hedefleriyle uyumlu ve gerçek riske yönelik çalışmasına olanak tanır.
Bu evrim, güvenlik operasyon merkezlerini (SOC'ler) yeni bir seviyeye taşıyor: reaktif yapılar olmaktan çıkıyorlar bilişsel merkezler, sürekli olarak öğrenebilen, tehditleri tahmin edebilen ve gerçek zamanlı olarak uyum sağlayabilen. Otomatikleştirme, tespit ve yanıt sürelerini azaltırken bağlamsal analiz, risk önceliklendirmesini ve kurumsal yönetimi güçlendirir.
Güvenlik, bir zamanlar maliyet olarak görüldüğünde rekabet avantajı haline gelir.Zeka, orkestrasyon ve eylem arasındaki döngüye hakim olan şirketler yalnızca korumada değil, dijital güven ve dijital güven ve BT alanında da kazanç elde eder. Saniyelerin bir operasyonun hedefini tanımlayabildiği bir ortamda önemli bir varlıktır.
Sonuçta siber güvenlik artık sadece saldırıları durdurmak değil, sağlamakla ilgili süreklilik ve güven değişimin tek sabit olduğu bir dünyada, dijital savunmanın yeni sınırı canlı, uyarlanabilir ve akıllıdır ve halihazırda dirençli kuruluşların geleceğini şekillendirmektedir.
*Guilherme da Silveira, Brezilya'daki GFT Teknolojilerinin Siber Güvenlik Lideridir
