Dlaczego chcieć być najlepszym?

W ostatnich dniach wideo z nowym Nike – Winning nie jest dla wszystkich – czy kampania z złej osoby stała się wirusowa w mediach społecznościowych?

Oglądając film, od razu wyświetlałem się na czterdzieści kilka lat, kiedy w wieku sześciu lub siedmiu lat wziąłem udział w moim pierwszym konkursie judo w przedszkolnej szkole o nazwie Lobinho. Moi rodzice donoszą i pamiętam kilka błysków, że w momencie powitania, które poprzedza początek walki między judokami, mój przeciwnik po prostu zaczął płakać i zrezygnował ze mną walk. Powód: moja twarz “Bravo Brat” – lub, w opakowaniu, moja twarz “złej osoby”.

Ta osobista i prawdziwa historia nie dotyczy reakcji mojego rówieśnika, który może nawet nie lubić judo ani jakiegokolwiek mojego pragnienia, by skrzywdzić jego i innych przeciwników dziecięcych. Nie oznacza to też, że honor, sportowy duch i sprawiedliwość pozostają w tyle w dążeniu do zwycięstwa jako jedynej rzeczy, która się liczy. To nie znaczy zwycięstwo za wszelką cenę. To, co zwycięża, to osobiste poświęcenie, skupienie się na celu, który ma zostać osiągnięty i determinacja, by nigdy się nie poddawać.

Przejdźmy do tego, dlaczego w tym kontekście.

Odkąd poznałem instrumenty oceny profilu stworzone w latach 40. XX wieku, zrozumiałem ten niezwykły fragment w odniesieniu do mojego zachowania i jego przyczyny. Ponieważ zawsze chęć prześcignięcia siebie i bycie najlepszym we wszystkim, co robię, jest zdecydowanie mocną stroną mojej osobowości i jest to cecha wrodzona. Nigdy nie zadowoliłem się drugą, trzecią pozycją, tym mniej z eliminacją w pierwszej walce. Rzeczy, które, nawiasem mówiąc, zdarzały się kilka razy w ciągu ponad dekady, walcząc i rywalizując w turniejach w mieście i stanie São Paulo w tym czasie. O ile zdarza się to każdemu przez całe życie w sporcie, na studiach, w pracy, podejmowaniu… w każdym razie dla “złych ludzi” nie ma innego wyjścia. Nie ma planu B.

Przed kontynuowaniem podkreślam, że nie chcę zajmować się żadnymi aspektami biznesowymi dotyczącymi Nike i jego działalności, marek i personelu. Po prostu zadzwoń do tych, którzy przeczytali ten artykuł, aby refleksje:

Odkąd? A więcej, dlaczego źle jest chcieć być najlepszym?

Na całym świecie, a zwłaszcza w Brazylii, dążąc do szczytu, zwycięstwa, zysku, zysk jest bardzo powszechny, aby być uważanym za coś złego. Mówią, że ci, którzy chcą, są aroganccy lub samolubni, a nie empatyczne i agresywne, wśród wielu innych przymiotników o negatywnym charakterze.

Preferowane jest chwalenie łez porażki i powitanie pokonanych, aby chwalić zaufanie tych, którzy przejawiają, że osiągnięcie zwycięstwa jest ich jedynym celem; zawsze. wygrana lub przegrana.

Pewnego dnia widziałem współczesnego filozofa, który powiedział, że sympatyzowanie z porażką i porażką innych jest łatwe; trudno jest cieszyć się sukcesem i sukcesem innych. I że przy tej okazji, kiedy odniesiesz jakiś sukces, kiedy będziesz się bardzo dobrze dogadywać, będziesz wiedział, kto naprawdę jest twoim prawdziwym przyjacielem. Do tego czasu nie myślałem o tej sytuacji z tym uprzedzeniem. Bardzo interesujące jest wyobrażenie sobie, kto naprawdę wibrowałby, a co nie swoimi osiągnięciami. Być może na tym polega mentalny mechanizm, który potępia wielu z nas na “złych ludzi”. Może to zazdrość, represje. Zygmunt Freud wyjaśnia.

Istnieje również aspekt kolektywizmu z perspektywy społecznej, filozoficznej, ekonomicznej i religijnej, który podkreśla, że jesteśmy współzależne, co jest przeciwne indywidualizmowi we wszystkich dziedzinach życia, pomijając spory i osiągnięcia jednostek, nawet jeśli jest to najmniejsza, która istnieje, to znaczy każdy z nas jako jednostka. Ayn Rand wyjaśnia.

Inne zmienne to kultura latynoamerykańska, dzięki której cnota podbijania, poprzez zasługi i indywidualny wysiłek, wszystko, co jest pożądane, czy to sportowe zwycięstwo, samochód, dom, nowe stanowisko zawodowe czy biznesowe, nie jest rozpowszechniane.

Ta kombinacja czynników powoduje przewrotną sytuację wśród “dobrych ludzi”, że prawie nic nie jest pod jej odpowiedzialności jako jednostki, outsourcing błędów, niepowodzeń i wyników nieosiągniętych dla innych.

Na długo przed posiadaniem dzieci zdecydowałem, że nie, to nie powinno być już utrwalane. Przynajmniej nie w mojej rodzinie. Jeszcze mniej w moim towarzystwie. Wierzę, że Nike w pewnym sensie przyczyni się do tej zmiany myślenia, chcąc również, aby inne firmy, marki i ludzie wzmocnili ideę, że musimy nie tylko podżegać do pożądania, ale także chwalić powołanie do wygrywania. Upewniając się, że to nie jest dla wszystkich. I jest w porządku.

Na zakończenie pamiętam, że ci “źli ludzie” to ci, którzy w najbardziej zróżnicowanych obszarach, nie tylko w sporcie, prowadzili i prowadzili społeczeństwo do nowych poziomów, takich jak cywilizacja i ludzkość. Zwykle mówię, że gdyby nie ci ludzie, zamieszkiwalibyśmy jaskinie do dziś. Zrozumiałeś już mój punkt widzenia i pomyślałeś o niektórych nazwach i wydarzeniach, które zmieniły świat poprzez czyjeś powołanie do kwestionowania status quo, wykonywania rzeczy nie do pomyślenia lub dotychczas niemożliwego.

Tak więc następnym razem, gdy natkniesz się na jednego z tych “złych ludzi” osobiście lub w mediach społecznościowych, spróbuj przed etykietowaniem pamiętać, że to nic o tobie. Chodzi o to, czego ta osoba chce dla siebie.

Szczególnie nie jestem fanem ani dużym użytkownikiem marek produktów sportowych, ale podziwiam powołanie Nike do zwycięstwa i jego biznesowej historii. Kochałem ten film!

Czy jestem złą osobą?