Autonome leveringen van “Last Mile” (gecontroleerde omgevingen)

Autonome leveringen van “Last Mile” Ze verwijzen naar de automatisering van de laatste en meest kritieke fase van de logistieke keten - de route van het lokale distributiecentrum naar de deur van de klant - met behulp van onbemande voertuigen die worden bediend door kunstmatige intelligentie.

Hoewel de futuristische visie hele verbonden steden omvat, richt de huidige praktische toepassing van deze technologie zich op Gecontroleerde en semi-privé omgevingen, zoals gesloten wooncondominiums, universitaire campussen en bedrijfscomplexen. Op deze locaties dienen de voorspelbaarheid van verkeer en gestandaardiseerde infrastructuur als “live laboratoria” voor de validatie van technologie voordat het wordt uitgebreid naar chaotische openbare straten.

De automatiseringsagenten

Er zijn twee hoofdtypen voertuigen die deze transformatie op de laatste mijl leiden:

1. Sidewalk robots (trottoirs/UGVS)

Het zijn onbemande grondvoertuigen, meestal ter grootte van een minibar of thermische doos, die op wielen bewegen (4 of 6).

• Hoe ze werken: Geboren om op trottoirs en fietspaden te rijden, gebruiken ze een combinatie van GPS, camera's, ultrasone sensoren en deal (lichtradar) om de omgeving in 3D in kaart te brengen, voetgangers, dieren en statische obstakels in realtime in kaart te brengen.
• Typische toepassingen: Levering van maaltijden (bezorging van restaurants op de campus), kleine gemaksaankopen, vervoer van documenten tussen bedrijfsgebouwen en levering van pakketten van de condominiumconciërge aan de deur van het huis.
• Voordeel: Laadvermogen superieur aan drones en een lager risico op regelgeving en openbare veiligheid.

2. Bezorgdrones (UAV's)

Onbemande luchtvaartuigen, meestal multicopters, ontworpen om kleine ladingen per vliegtuig te vervoeren.

• Hoe ze werken: In gecontroleerde omgevingen vliegen ze meestal op vooraf goedgekeurde routes en op lage hoogten, waarbij ze het pakket via kabel (winchsysteem) verlagen of op aangewezen gebieden (DronePorts) in de tuin van de klant of bovenop een gebouw landen.
• Typische toepassingen: Express levering van lichte en urgente items (medicijnen, defibrillators op grote campussen, hoogwaardige items) die het landverkeer moeten negeren.
• Voordeel: Ongeëvenaarde snelheid en het vermogen om fysieke barrières te overwinnen (muren, meren op golfbanen, enz.).

Waarom flatgebouwen en campussen? (Het concept van “zandbak”)

Deze locaties zijn de pioniers in adoptie omdat ze een ideale middenweg bieden tussen het gesloten laboratorium en de Open Street:

1. Lage snelheid en voorspelbaarheid: Het autoverkeer is traag (meestal 20-30 km/u) en er zijn weinig verrassingen op de trottoirs, waardoor het voor robots gemakkelijker wordt om te navigeren.
2. Vereenvoudigde regeling: Omdat het particuliere of semi-privégebieden zijn, is de complexiteit van de regelgeving lager dan het opereren op de openbare wegen van de gemeente, afhankelijk van overeenkomsten met het lokale bestuur dan van wijzigingen in de nationale verkeerswetgeving.
3. Veiligheid: Er is een lager risico op vandalisme of diefstal van robots en hun ladingen, als gevolg van toegangscontrole in de ingangen en de aanwezigheid van particuliere beveiliging.
4. Vraagdichtheid: Universitaire campussen en grote flatgebouwen hebben duizenden mensen in een klein geografisch gebied, waardoor het volume van de bestellingen ontstaat om de operatie economisch levensvatbaar te maken.

Strategische voordelen

• Bedrijfskostenreductie: Elimineert de kosten van menselijke arbeid in de duurste logistieke fase (de bezorger die één levering tegelijk doet).
• Bediening 24/7: Robots hebben geen werkdiensten, bijvoorbeeld kunnen ze bij zonsopgang op een campus leveren.
• Gemak en beveiliging (contactloos): De klant ontvangt het product zonder menselijke interactie, een model dat na de pandemie aan kracht werd. De laadruimte van de robot wordt alleen ontgrendeld met een code in de app van de klant.
• Duurzaamheid: De overgrote meerderheid van deze voertuigen zijn elektrisch en vervangen motorfietsen of verbrandingswagens op de laatste mijl.

Huidige uitdagingen

• Technische beperkingen (robots): Moeite met stappen, hoge stoepranden, extreme weersomstandigheden (intensieve sneeuw of overstromingen) en de onmogelijkheid om gebouwen binnen te gaan en liften te beklimmen (nog steeds de klant naar beneden te gaan om te zoeken).
• Luchtregelgeving (drones): Zelfs in privégebieden wordt het luchtruim gereguleerd (in Brazilië, door ANAC en Decea), waarbij complexe certificeringen nodig zijn voor vluchten buiten de lijn van visueel zicht (BVLO's) en mensen overvliegen.
• Sociale acceptatie en vandalisme: Hoewel lager in flatgebouwen, is het risico van negatieve menselijke interactie (mensen die de robot proberen te verwarren of te beschadigen) nog steeds een bestudeerde variabele.