DeepSeek, ο αγώνας των ΤΝ και ο μεγάλος συλλογικός Φόμo 

Θα ξεκινήσω αυτό το άρθρο με μια ιστορία που, αν δεν το γνωρίζετε ήδη, πρέπει να ξέρετε: μια διάσημη μάρκα ρούχων έχει υιοθετήσει μια δημιουργική στρατηγική για να κατακτήσει ένα σούπερ μόντελ και να επιτύχει δωρεάν διάδοση. Με μεγάλη τόλμη, αλλά τεράστια αυτοπεποίθηση, επέλεξε να χαρίσει τον κύκλο των φιλιών του μοντέλου πολύ αντλημένο, που είδε τους φίλους της να φορούν τα κομμάτια, να επαινούν τα πάντα και να βγαίνει έξω. Φοβούμενος μήπως δεν είναι μέρος της “Panelinha”, αυτό το supermodel αναζήτησε τη μάρκα, ζήτησε να παραλάβει τα αντικείμενα και, αυθόρμητα, το δημοσίευσε στα κοινωνικά τους δίκτυα. αποτέλεσμα; Η μάρκα έχει γίνει παγκόσμια επιτυχία. Αυτό που ένιωσε αυτό το supermodel είναι κάτι που όλοι - Κυρίως έμποροι – Το έχουμε ήδη δοκιμάσει τουλάχιστον μία φορά: το FOMO, το περίφημο “φόβος της απώλειας”. 

Αυτή η αναλογία μου έφερε μια άλλη ερώτηση. Αντιμέτωποι με τη φυλή IAS, δεν είμαστε θύματα αυτού του ίδιου συνδρόμου; Το DeepSeek κυκλοφόρησε επίσημα και, σε λιγότερο από μία ημέρα, βυθιστήκαμε όλοι σε μια αχαλίνωτη αναζήτηση πληροφοριών, συζητώντας τεχνικές πτυχές όπως το κόστος ανάπτυξης τεχνολογιών στην Κίνα σε σύγκριση με άλλες χώρες, σε ευρύτερα ζητήματα, όπως ο τεράστιος όγκος δεδομένων από την ασιατική χώρα, που την καθιστά υπερδύναμη. Επίσης, οι φόβοι για την ασφάλεια συμπεριλήφθηκαν επίσης στην ημερήσια διάταξη, επειδή είναι μια κινεζική τεχνολογία και λεπτομερείς συγκρίσεις με το chatgpt και άλλες πληροφορίες που κυκλοφορούν στην αγορά. 

Αντιμέτωποι με τα πολύ υψηλά νούμερα και την τεχνολογική φυλή, είναι φυσικό για τους γίγαντες του κλάδου να αγωνιστούν για την ηγεσία αυτής της ψηφιακής επανάστασης. Αποτελεί μέρος της στρατηγικής αποτίμησης να ξεκινήσει τις καινοτομίες της στη μέση του θορύβου, συνοδευόμενη από μια σειρά από πληροφορίες, συγκριτικά, εκφραστικά αποτελέσματα και υπερβολικούς αριθμούς. Τι γίνεται όμως με τους εμπόρους των ΗΠΑ; Χρειάζεται να ακολουθήσουμε αυτή τη βιασύνη με την ίδια ένταση; 

Η έναρξη του DeepSeek και ο βομβαρδισμός πληροφοριών που ακολούθησαν ενισχύουν την αίσθηση ότι είμαστε, ναι, θύματα του FOMO. Η υπερβολική σύνδεση και η συνεχής ανάγκη να ενημερώνουμε για κάθε καινοτομία μπορεί να είναι επιβλαβείς, περιορίζοντας τον χρόνο, τη δημιουργικότητά μας και ακόμη και επηρεάζοντας τη συναισθηματική μας ευεξία. Ο ίδιος ο στόχος έχει ήδη παραδεχτεί ότι η υπερβολική κατανάλωση τεχνολογίας δεν συνιστάται και δεν ενθαρρύνει τους χρήστες των κοινωνικών τους δικτύων να αποσυνδεθούν και να ζήσουν περισσότερο στον πραγματικό κόσμο. 

Η φυλή IAS μου θυμίζει τη φούσκα του Διαδικτύου τη δεκαετία του 2000. Εκείνη την εποχή, όλα έμοιαζαν σαν χρυσός: κυκλοφόρησαν δισεκατομμύρια, Google, PayPal, YouTube και αρκετές νεοφυείς επιχειρήσεις που ζούσαν στο απόγειο της Silicon Valley εμφανίστηκαν. Έχουν προκύψει πολλές θεωρίες, ως προβλέψεις ότι οι μηχανές θα κυριαρχούσαν στον κόσμο και θα αντικαθιστούσαν το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου εργατικού δυναμικού. Συμπτωματικά ή όχι, αυτός ο κύκλος του AIS εμφανίζεται ακριβώς 20 χρόνια μετά την “ψηφιακή έκρηξη”, σηματοδοτώντας μια άλλη επανάσταση στην αγορά και στον κύκλο των δύο δεκαετιών. 

Αντιμέτωποι με αυτό το σενάριο, ο μεγάλος προβληματισμός για τους επαγγελματίες του μάρκετινγκ είναι αν αξίζει να μπείτε σε αυτόν τον αχαλίνωτο αγώνα ή είναι πιο στρατηγικό να ακολουθήσετε τις αλλαγές με περισσότερη ισορροπία. Το σύνδρομο FOMO μπορεί να μας οδηγήσει να δράσουμε, αλλά μπορεί επίσης να μας τυφλώσει σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Μέσα στη χιονοστιβάδα πληροφοριών, το πραγματικό πλεονέκτημα είναι να φιλτράρουμε ό,τι είναι σχετικό, να κατανοήσουμε τι πραγματικά επηρεάζει τη δουλειά μας και να υιοθετήσουμε τις καινοτομίες με επίγνωση. Εξάλλου, δεν είναι να καταναλώνουμε τα πάντα, αλλά να ξέρουμε πώς να επιλέγουμε τι είναι πραγματικά λογικό για τη στρατηγική μας και για την εποχή μας. Παίξτε με τα νέα, αλλά με σύνεση!